KENAN HULuSİ KORAY; son devir hikayecilerinden. 1906 yılında İstanbul’da doğdu. İstanbul Erkek Lisesini bitirdi ve İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümüne devam etti. 1928’de Yedi Meşaleciler arasında tek hikaye yazarıydı. 1934 yılında Vakit’te çalışmaya başladı ve gazetenin yazı işleri müdürü oldu. Adapazarı’nda yedek subay olarak askerliğini yaparken tifüsten öldü (1943). Yazar, hikayede Ömer Seyfeddin’den başlayarak gelişen çizgisinde önceleri üslubu ve muhtevası ile Sait Faik ve Ahmet Hamdi Tanpınar’ı hazırlayan fantastik bir yol tuttu. Sonraları daha gerçekçi konulara yöneldi. Eserleri: Bir Yudum Su (tek hikaye, 1929), Osmanoflar (roman tefrikası, 1938), Bahar Hikayeleri (hikaye, 1938), Son Öpüş (uzun hikaye, 1938), Bir Otelde Yedi Kişi (hikaye, 1940), RBK Pansiyonu (uzun hikaye tefrikası, 1942), Bir Yudum Su (hikaye, 1944), Hikayeler (seçmeler, 1973).